سالهاست که دیگه نمی‌نویسم.سالهاست که کلمه‌ای تبدیل به جمله نکردم.برای فرار و فراموشی از نوشتن، ابتدا کردم به کشیدن.به کشیدن خطها و شکل‌های بی‌ربط، به فرم‌های نامربوط .که شاید یادم بره می‌تونستم بنویسم جای این‌که خط بکشم .این آخری‌ها همش میگفت تو دیگه چیزی ننویس، فقط بکش .اما هیچوقت نگفت چی بکشم جای ...

رسیدهام به چهار ماه و چند روز بیداری مستدام ...دیگر برای تمام شدن و از بین رفتن چه باید بشود که هنوز نشده؟چطور است که همچنان دوام می آورم و ادامه میدهم به خودم!اینجا بعد از برزخی بی پایان، جهنم شده. و راه نجاتی از این جهنم دره نیست.Adblock test (Why?)

رسیدهام به چهار ماه و چند روز بیداری مستدام ...دیگر برای تمام شدن و از بین رفتن چه باید بشود که هنوز نشده؟چطور است که همچنان دوام می آورم و ادامه میدهم به خودم!اینجا بعد از برزخی بی پایان، جهنم شده. و راه نجاتی از این جهنم دره نیست.Adblock test (Why?)

سالهاست که دیگه نمینویسم.سالهاست که کلمهای تبدیل به جمله نکردم.برای فرار و فراموشی از نوشتن، شروع کردم به کشیدن.به کشیدن خطها و شکلهای بیربط، به فرمهای نامربوط .که شاید یادم بره میتونستم بنویسم جای اینکه خط بکشم .این آخریها همش میگفت تو دیگه چیزی ننویس، فقط بکش .اما هیچوقت نگفت چی بکشم جای نوشتن ......

به مرور میگذرد و من ته نشین تر میشوم.در میان حجمه تاریکی از اصوات و نورها، مثل همان نورهای کشیده شده چند سال پیش !!آن موقع ها نورها بیشتر کش می آمدند، تمام طول رودخانه را طی می کردند و می رسیدند همین

"انتظارِ هیچ. انتظارِ تمام. تمامِ انتظار..

•- قدرت فراموش كردن آدمها عجيب است، بعد از پروسهء تلاش با عزمي جزم حالا نوبت به جايگزيني ميرسد. جايگزيني براي روزهاي ثبت شده و گذشته.. سخت است به فراموشي و جايگزيني رسيدن، آن هم با تمام بودن خ ا ط ر ا ت ... كاش ميشد بي هوا ماند، دورادور و بي رنگ.. ترس از تنها ماندن آدم را كلافه ميكند، آدم را مجبور م...

سكوت كرده ام كه دم نزنم. سالهاي زياديست كه سكوت كرده ام. كه سكوت را انتخاب كرده ام، كه فقط بگذرد. روزها و ساعتها بگذرد، از من - از تو ... بايد از يك جايي به بعد ياد گرفت كه درد ها را دفن كرد، پرتش كرد به قعر چاهي كه انتها ندارد و خودش را بزند به فراموشي. سرش را به ديوار بكوبد و با رويارويي مداوم مقا...

    وقتي "تغيير" اتفاق افتاد، و تو كم كم در حال "كنار" امدني.      

دورترين نشانه ها را به من داشت. هرچه مرور ميكردم، هرچند بار ديگر كه از ابتدا شروع ميكردم خودم را دورتر و محوتر ميديدم. دقيقا مسئاله اين بود كه اصلا "من"ي در آن قالب جايي نداشت. يكباره با تمام حجوم حس هاي نفرت و حسرت و فراموشي و خشم روبرو شدم، خودم را انداخته بودم روي زمين و جفت پا با عصابنيت رويش مي...

  مسئله دیگه گذشتن از گذشته نیست. مسئله زمان حالی که داره تو گذشته ذوب می شه و کش میاد تا بگذره..

  "انتظارِ هیچ. انتظارِ تمام. تمامِ انتظار..    

دورترين نشانه ها را به من داشت. هرچه مرور ميكردم، هرچند بار ديگر كه از ابتدا شروع ميكردم خودم را دورتر و محوتر ميديدم. دقيقا مسئاله اين بود كه اصلا "من"ي در آن قالب جايي نداشت. يكباره با تمام حجوم حس هاي نفرت و حسرت و فراموشي و خشم روبرو شدم، خودم را انداخته بودم روي زمين و جفت پا با عصابنيت روي

مسئله دیگه گذشتن از گذشته نیست. مسئله زمان حالی که داره تو گذشته ذوب می شه و کش میاد تا بگذره..

وقتي "تغيير" اتفاق افتاد، و تو كم كم در حال "كنار" امدني.

روی یک خنجر ِ نوک تیز میان ِ هبوط و تسخیرسر از معمایی بر می آورم که روزهاست درش پیچیده شده ام از تمام ِ سوانح ِ فصل های گذشته دیگر چیزی درست سرجای ِ خودش قرار نگرفته درست سرجایشان نیست دست و گوش و گردن و کتف و کوفت و زهر ِ مار جایش را با دیگری عوض کردهدارد در فراموشی جان می دهد دارد خودش را آواره می...

درونم هزاران هزار آشوب است . انگار بعد از سالهای سال از جنگی برگشته ام که هیچ نتیجه ایی نداشت .نه شکستی، نه پیروزی، نه صلح و آتش بسی .. تنها تمام شد ! تنها مسیرم را عوض کردم و رو به راهی دیگر گذاشته ام . چقدر که خسته ام، خستهء سالیان ِ درازی که نمیدانم چگونه گذشته اند.. روی ِ یک خلاء بزرگ ایستاده ام...

آدم به حال زار می افتد، وقتی موردی پیدا می شود که از حال ِ ساده به حال ِ بعید بیاندازدش ... حالِ بعیدی که، دیگر بعید نیست پیش آمدنش آن هم در همهء تلاشی که داری برای پیش نیامدنش!

این روزها - این روزهای گذشته از همه چیز... موهایم شده اند بلای جان -- خیس که باشند، می شوند طنابی قطور و آویزان آنقدر سنگین که تمام ِ حجم سرم را با جاذبه همسو می کنند .. می کِشند و می کُشند تا تاب بیاورمشان. مغزم مادهء لزجی میشود که با این کششها دور میزند و حالم را دگرگون می کند، دگرگونی از خودم. از...

•- قدرت فراموش كردن آدمها عجيب است، بعد از پروسهء تلاش با عزمي جزم حالا نوبت به جايگزيني ميرسد. جايگزيني براي روزهاي ثبت شده و گذشته.. سخت است به فراموشي و جايگزيني رسيدن، آن هم با تمام بودن خ ا ط ر ا ت ... كاش ميشد بي هوا ماند، دورادور و بي رنگ.. ترس از تنها ماندن آدم را كلافه ميكند، آدم را مجبور م...